หน้าที่ที่สำคัญมากที่สุดอย่างหนึ่งของคณะกรรมการสังคมก็คือ เรื่องการให้เด็กและวัยรุ่นได้เจริญเติบโตภายใต้สภาพการณ์ที่ดีและมั่นคง

“เด็ก” ในที่นี้คือ ประชากรที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี หมายถึงว่า เมื่อมีเรื่องที่เกี่ยวกับเด็กก็จะต้องคำนึงถึงสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเด็กก่อน และให้สิทธิแก่เด็กในการแสดงความคิดเห็นของตน แต่ไม่ได้หมายถึงว่า จะเป็นการไปสร้างความกดดันให้กับเด็ก

การแจ้งเมื่อมีภัยเกิดกับเด็ก
ผู้ใดก็ตามที่ได้รับรู้มาหรือเกิดความสงสัยว่า มีเด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ได้ถูกทำร้าย ไม่ว่าทางร่างกายหรือจิตใจภายในครอบครัวหรือนอกครอบครัวของเด็กเอง ผู้นั้นควรที่จะแจ้งให้คณะกรรมการสังคมได้รับทราบและเป็นหน้าที่ของคณะกรรมการสังคมที่จะทำการสอบสวนหาข้อเท็จจริง ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเด็กและเด็กควรที่จะได้รับการปกป้องอย่างไร

การมีหน้าที่ต้องแจ้งเมื่อมีภัยเกิดกับเด็ก
ผู้ที่ปฏิบัติงานกับเด็ก ไม่ว่าจะอยู่ในภาคเอกชนหรือภาครัฐ เช่น ทำงานในเรื่องการรักษาพยาบาล การดูแลเด็ก โรงเรียน การบริการสังคม หรือการดูแลนักโทษ มีหน้าที่ที่จะต้องแจ้งเรื่องให้คณะกรรมการสังคมได้รับทราบโดยทันที ถ้าได้รับรู้มาว่ามีสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น ที่อาจจะเป็นภัยต่อเด็ก เมื่อคณะกรรมการสังคมได้รับแจ้ง คณะกรรมการสังคมจะต้องทำการวินิจฉัยและทำการสืบสวนให้เสร็จภายใน 4 เดือนและผู้เกี่ยวข้องจะต้องได้รับทราบว่าได้มีการเริ่มการ
สืบสวนนี้ด้วย

เทศบาลมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในการให้บริการ ให้การดูแลและการรักษาพยาบาลที่จำเป็นต่อคนชรา โดยยึดหลักว่า คนชราจะต้องได้รับโอกาสได้อยู่อาศัยในที่พักของตนเองนานเท่าที่ตนต้องการ บริการที่มีให้คือ การให้บริการในบ้านพัก (hemtjänst) ฯลฯ เทศบาลมีหน้าที่จัดหาที่พักอาศัยพิเศษ ในรูปแบบต่างๆ เพื่ออำนวยความสะดวก ให้กับคนชราที่ต้องการ เช่น บ้านพักที่มีบริการด้านการดูแล และการรักษาพยาบาล และเทศบาลมีสิทธิเรียกเก็บค่าธรรมเนียมที่ไม่เกินเพดานที่กำหนดไว้ นอกจากนั้นเทศบาลยังมีบริการให้ความช่วยเหลือต่อญาติที่ดูแลคนชร

คณะกรรมการสังคมมีหน้าที่ในการป้องกันและต่อต้านไม่ให้วัยรุ่นและเด็กติดสิ่งเสพติด โดยการเผยแพร่ข้อมูลเรื่องผลเสียของการเสพติดและโอกาสที่จะได้รับความช่วยเหลือ ทั้งยังดูแลให้ผู้ติดสิ่งเสพติดได้รับการดูแลรักษา

การรักษาพยาบาลผู้ติดสิ่งเสพติดแบบบังคับ (Tvångsvård av missbrukare)
คณะกรรมการสถาบันแห่งรัฐ (Statens institutionsstyrelse-SiS) เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบในมาตรการการรักษาพยาบาลผู้ติดสิ่งเสพติดแบบบังคับ แต่การดูแลอยู่ในความรับผิดชอบของคณะกรรมการสังคมการรักษาพยาบาลนี้ จะเริ่มต้นที่ “สถาบัน LVM” อันเป็นสถาบันที่จัดตั้งขึ้นตาม
กฎหมายว่าด้วยการรักษาพยาบาลผู้เสพติด (Lagen om vård av missbrukare) ผู้ที่จะถูกบังคับให้เข้ารับการรักษาที่สถาบัน LVM คือ ผู้ที่เสพติดแอลกอฮอล์ ยาเสพติด หรือน้ำยาระเหยมาอย่างต่อเนื่องที่ไม่สามารถจัดการรักษาได้ตามกฎหมายการบริการสังคมหรือโดยลักษณะอื่น ศาลปกครองเป็นหน่วยงานที่จะมีมติเรื่องการรักษาแบบบังคับนี้ และการรักษาในลักษณะนี้จะต้องหยุดลงโดยเร็วเมื่อบรรลุเป้าหมายแล้ว หรือจะต้องใช้เวลาในการรักษาไม่
เกิน6 เดือน